لا يفزع الى اربع ، عجب از آن كه او از چهار چيز ترسد ، چگونه با چهار كلمه نگريزد . آن كه او را غمى باشد چگونه به اين كلمه نگريزد كه : * ( لا إِله إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ ) * ، و مىشنود كه خداى تعالى عقيب آن مىگويد : * ( فَاسْتَجَبْنا لَه وَنَجَّيْناه مِنَ الْغَمِّ ) * . دگر آن كه از كسى ترسد ، چگونه نگويد : حسبنا اللَّه و نعم الوكيل ( 1 ) ، و مىشنود كه خداى تعالى عقيب آن مىگويد : فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّه وَفَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ ( 2 ) . . . ، و از آن كس كه او از مكر كسى ترسد ، فزع نكند با اين كلمه : أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّه إِنَّ اللَّه بَصِيرٌ بِالْعِبادِ ( 3 ) ، و مىشنود كه خداى عقيب آن مىگويد : فَوَقاه اللَّه سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا ( 4 ) . . . ، و آن كه او از چشم بد بر چيزى بترسد ، چگونه نگويد كه : ما شاءَ اللَّه لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه ( 5 ) . . . ، و مىشنود كه خداى تعالى عقيب آن مىگويد : إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالًا وَوَلَداً ( 6 ) ، فَعَسى رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ ( 7 ) . . . ، و رسول را - عليه السّلام - گفتند : يا رسول اللَّه ! اين كلمات خاصّ يونس را بود ، اعنى قوله : * ( لا إِله إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ ) * ، گفت : خاصّ يونس راست و عامّ جملهء مؤمنان را ، الا ترى الى قوله : * ( وَكَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ ) * ، و همچنين نجات دهيم مؤمنان را . شهر بن حوشب روايت كرد از عبد اللَّه عبّاس كه : يونس را خداى تعالى پس از آن ( 8 ) فرستاد [ به ] ( 9 ) پيغامبرى كه از شكم ماهى برون آورد او را ، نبينى كه در سورت و الصّافّات مىگويد عقيب اين قصّه : وَأَرْسَلْناه إِلى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ( 10 ) . و قومى دگر گفتند : پيش از آن فرستاد او را به پيغامبرى ، چنان كه در سياقت قصّه رفته است در سورت يونس . سعيد بن المسيّب روايت كرد از سعد بن مالك كه ، رسول - عليه السّلام - گفت : اسم اللَّه الَّذي اذا دعى به اجاب و اذا سئل به اعطا دعوة يونس بن متّى ، من قوله :

--> ( 1 ) . سورهء آل عمران ( 3 ) آيهء 173 . ( 2 ) . سورهء آل عمران ( 3 ) آيهء 174 . ( 3 ) . سورهء مؤمن ( 40 ) آيهء 44 . ( 4 ) . سورهء مؤمن ( 40 ) آيهء 45 . ( 6 - 5 ) . سورهء كهف ( 18 ) آيهء 39 . ( 7 ) . سورهء كهف ( 18 ) آيهء 40 . ( 8 ) . آج ، لب : براى آن . ( 9 ) . آط : ندارد ، به قياس با نسخهء آب ، افزوده شد . ( 10 ) . سورهء صافّات ( 37 ) آيهء 147 .